Projekty :: Centrum Nauk Przyrodniczych
Newsroom
Design
Przegląd prasy
Konkursy
Przetargi
Projekty
Wydarzenia
Wystawy
ArchitekciPortfolia
Fotogalerie
Architekci indywidualni
Biura projektowe
Zarejestruj się!
Logowanie
Materiały dla projektantaOprogramowanie
Biblioteki CAD
Produkty
Newsy firmowe
Firmy
Dodaj firmę
Centrum Nauk Przyrodniczych

"Linnaeusborg" to nowy budynek Centrum Nauk Przyrodniczych Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniwersytetu w Groningen. Projekt stanowi element WEST8 - planu rozwoju obszarów miejskich, w myśl którego College Zernike zostanie przekształcony z technokratycznego obiektu w arkadyjski kampus żyjący w zgodzie z naturą. Budynek położony jest na wschodnich obrzeżach kompleksu Zernike, w bezpośrednim sąsiedztwie fosy i rezerwatu przyrody poza nią. Przestrzenie przeznaczone dla zwierząt znajdują się po stronie północnej, ze szklarniami i laboratoriami na południu.
W związku ze skalą całości projektu, Linnaeusborg to budynek, który - choć spory - nie jest oderwany od szerszego kontekstu. Otwiera się więc na cały teren kampusu, jest przejrzysty i logiczny w swojej strukturze. Może być interpretowany jako forma, która wyrasta spod ziemi i częściowo zanika w perspektywie oraz pod ziemią. Podkreślona zostaje właśnie otwarta przestrzeń, a nie bryła budynku. Patrzymy bardziej "przez" budynek, a nie na niego.
Trzy wydziały badawcze Centrum Nauki przyrodniczych znajdują się w dwu skrzydłach i łączniku, które razem tworzą górną część budynku. Na parterze mamy skrzydło zoologiczne połączone z pomieszczeniami dla zwierząt. Skrzydło południowe, mieszczące szklarnie, poświęcone jest botanice. Na wyższych piętrach znajdują się skrzydła mikrobiologii i biotechnologii.

Interakcja, dynamizm, elastyczność to podstawowe zasady organizacji wewnętrznej budynku. Widoki na niebo, ziemię lub wodę łączą wnętrza korytarzy ze światem zewnętrznym. Połączenie laboratoriów, terenów pomocniczych i biur sprawia, że całość jest bardzo wydajna, zarówno pod względem architektonicznym i technicznym - a więc lekka i dynamiczna. W ten sposób obiekt Linnaeusborg wyraża związek między formą a otaczającym kontekstem.
Dużo miejsca przy stosunkowo niewielkich ścianach zewnętrznych to efekt postawienia na budownictwo zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju. Budynek ma zwartą budowę, bardzo korzystny stosunek zewnętrznej ściany do powierzchni wnętrz, a zastosowane materiały i zużycie energii stanowią kolejne jego atuty.





www.archdaily.com >>
Data publikacji: 31.01.2012
Autor: Mat. op. Marcin Bielowicz
reklama
Zaloguj się jako Użytkownik aby móc dodawać komentarze.
Mogą Cię zainteresować również:















