Nowa wystawa w Muzeum Architektury - Niedziela w Hutmenie

_{Muzeum Architektury we Wrocławiu, logo}

Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza na nową wystawę zatytułowaną „Niedziela w Hutmenie” poświęconą dziedzictwu architektonicznemu, artystycznemu i społecznemu dawnego zakładu Hutmen. W centrum opowieści znajdzie się charakterystyczna hala przy ulicy Grabiszyńskiej - jedna z najbardziej rozpoznawalnych realizacji architektury przemysłowej powojennego Wrocławia.

Otwarcie wystawy odbędzie się w niedzielę, 29 stycznia 2026 roku o godzinie 18.00. Ekspozycja czynna będzie do 12 kwietnia 2026 roku.

Dynamiczna forma hali i jej surowe materiały na trwałe wpisały się w krajobraz miasta. Wystawa przypomina historię Hutmenu - zakładu, który od skromnych początków tuż po II wojnie światowej rozwinął się w nowoczesne przedsiębiorstwo, szczególnie w okresie intensywnej rozbudowy w latach 60. i 70. XX wieku.

— Niemal niekończący się rytm „zębów”, bryła przypominająca ciąg upadających kości domina, surowe elewacje skomponowane z płaszczyzn betonu i szkła, są do dziś znakiem rozpoznawczym tej części miasta. Hala stała się nieodłącznym symbolem panoramy ulicy Grabiszyńskiej, a zarazem, wraz z całym kompleksem dawnego zakładu metalurgicznego, pamiątką po dziesięcioleciach działania Hutmenu - fabryki innej niż wszystkie — piszą organizatorzy.

Szczególna uwaga została poświęcona idei „humanizacji pracy”, wdrażanej w Hutmenie w czasach PRL-u. Dzięki inicjatywom dyrektora Aleksandra Sałagi przestrzeń przemysłowa została wzbogacona o sztukę, zieleń i działania kulturalne. Jednym z najbardziej charakterystycznych przykładów była cykliczna „Niedziela w Hutmenie”, podczas której zakład otwierał się dla mieszkańców, łącząc produkcję przemysłową z wydarzeniami o charakterze społecznym i artystycznym.

— Inwestycja, realizowana w latach 1969-1972, objęła kilkanaście różnych obiektów, z których najbardziej spektakularnym do dziś pozostaje długa na ponad 300 metrów hala tłoczni-ciągarni-wykończalni przy ul. Grabiszyńskiej, zrealizowana według projektu Jerzego Surmy. Efektem rozbudowy było także zaaranżowanie przestrzeni między ulicą a zakładem: pojawiły się rzeźby, które dopełniały nową, architektoniczną strukturę i stanowiły ważny element strategii humanizacji miejsca pracy, intensywnie wdrażanej przez dyrektora Sałagę. To on wymyślił w 1974 r. cykliczną „Niedzielę w Hutmenie”, podczas której, w rozrywkowej oprawie, każdy zainteresowany mógł obejrzeć, jak wygląda i działa huta. W ramach założeń humanizacji udało się także w latach 70. doprowadzić do regularnej współpracy z Biurem Wystaw Artystycznych, odbywały się spotkania z muzyką współczesną, funkcjonowało kółko teatralne i Klub Hutnika — piszą kuratorzy o wystawie.

Ekspozycja prezentuje archiwalne dokumenty, pamiątki, artefakty oraz materiały filmowe i dźwiękowe, które wspólnie tworzą obraz wyjątkowego eksperymentu łączenia ciężkiego przemysłu ze sztuką i wrażliwością społeczną. Uzupełnieniem tej narracji są współczesne fotografie Jakuba Certowicza, pokazujące obecny, fragmentaryczny i zarośnięty krajobraz dawnej huty oraz ślady jej dawnej świetności.