Wystawa „Starsze miasto” - Warszawa w Budowie

Ekspozycja czynna będzie do 29 marca 2026 roku. Kuratorkami wystawy są Wanda Kaczor i Magdalena Staroszczyk.

Projekt powstawał we współpracy z grupami seniorskimi. Organizatorzy podkreślają znaczenie podmiotowości osób starszych oraz potrzebę czerpania z ich wiedzy i doświadczenia. Wystawa odnosi się do etyki troski, która przeciwstawia się podejściu indywidualistycznemu. Starzenie się jest procesem powszechnym, a wraz z wydłużaniem się życia polityka senioralna staje się jednym z istotnych wyzwań społecznych.

— Kluczowym elementem pracy nad wystawą była długofalowa współpraca projektowa z grupami seniorskimi przy powstawaniu elementów wystawy zgodnie z postulatem upodmiotawiania osób starszych, czerpania z ich doświadczenia, a nie, jak to często ma miejsce, infantylizowania ich — mówią organizatorzy.

Ekspozycja pokazuje temat z różnych perspektyw: samych seniorów i seniorek, ich rodzin, opiekunów, organizacji pozarządowych oraz władz miasta. Ważnym elementem jest także refleksja nad językiem, jakim opisujemy starość. Wystawa przywołuje kontekst historyczny, m.in. zmiany w systemie opieki instytucjonalnej w XX wieku, oraz zastanawia się, jak wyglądało i jak dziś wygląda życie osób starszych w Warszawie.

Część projektu poświęcono również rozwiązaniom architektonicznym i urbanistycznym sprzyjającym jakości życia w każdym wieku. We współpracy z fundacją LAB60+ prezentowane są przykłady działań, które mogą wspierać rozwój miasta przyjaznego seniorom.

Przypominamy również wystawie „Kolekcje. Bycie pośród rzeczy”, którą można oglądać w Muzeum Warszawskiej Pragi. To efekt niemal dwuletniej pracy z mieszkańcami Pragi, którzy współtworzyli scenariusz ekspozycji, pracując bezpośrednio ze zbiorami muzeum. Ekspozycja czynna będzie do 5 lipca 2026 roku.

Projekt ma charakter partycypacyjny. Kolekcja muzealna została potraktowana jako punkt wyjścia do rozmowy o relacjach między przedmiotami a ludźmi oraz o tym, jaką rolę odgrywają rzeczy w codziennym życiu. Wystawa stawia pytania o sens i motywacje tworzenia kolekcji - zarówno prywatnych, jak i instytucjonalnych. Publiczność jest zaproszona do współtworzenia ekspozycji poprzez komentowanie obiektów i dzielenie się osobistymi historiami. Te mikroopowieści budują obraz dzielnicy widziany oczami jej mieszkańców. Projekt staje się także okazją do refleksji nad funkcjonowaniem muzeum jako instytucji oraz nad sposobami prezentowania zbiorów. Jak podkreślają organizatorzy, wystawa jest krokiem w stronę większej otwartości i demokratyzacji praktyk muzealnych. Współuczestnictwo w tworzeniu ekspozycji ma wzmacniać poczucie lokalnej przynależności i współodpowiedzialności za miejsce na kulturalnej mapie Warszawy. Kuratorką wystawy jest Małgorzata Czekajło wraz z uczestnikami grupy warsztatowej cyklu „Kolekcje”.